MUZ * krasinski156.html

KAZIMIERZ KRASIŃSKI, herbu Ślepowron (1725-1802)

Marszałek sejmu
zwyczajnego w Warszawie (30.IX-9.XI.1782)

Starosta krasnostawski i nowomiejski od 1752, oboźny wielki koronny od 1763 (ostatni w Rzeczypospolitej).

W młodości przebywał na dworze króla Ludwika XV, a następnie kształcił się w szkole kadetów w Luneville u króla Stanisława Leszczyńskiego, od którego otrzymał tytuł szambelana. Posłując na sejm w 1748 popierał inicjatywę reform skarbowych. Kawaler Orderu Orła Białego w 1763. Po śmierci Augusta III popierał Sasów, ale podpisawszy elekcję Stanisława Augusta Poniatowskiego (1764) był lojalny wobec nowego króla, co szczególnie dało się zauważyć na sejmie w 1782, kiedy przewodnicząc obradom z dużym taktem hamował i łagodził burzliwe wystąpienia opozycji antykrólewskiej. W 1788 podczas Sejmu Wielkiego został członkiem Komisji Wojskowej Obojga Narodów. Zwolennik Konstytucji 3 Maja, uczestniczył w insurekcji kościuszkowskiej, którą także wspomagał finansowao. Po rozbiorach patronował organizacjom niepodległościowym. Był mecenasem kultury - finansował druk książek i wypłacał honoraria tłumaczom dzieł naukowych - i dobrodziejem Kościoła. Pozostawił wielkie archiwum rodzinne.


Portret Kazimierza Krasińskiego, XVIII w.

Malarz nieokreślony
olej, płótno, 200 x 116 cm
Muzeum Narodowe w Warszawie, nr inw. 130817 MNW.