Od 1657 jeden z głównych przywódców obozu dworskiego - opowiadał się za elekcją vivente rege i programem naprawy Rzeczypospolitej. Należał do twórców traktatu oliwskiego (1660). Doprowadził do podpisania rozejmu z Rosją w Andruszowie (1667) i był rzecznikiem przymierza polsko-rosyjskiego przeciw Turcji. Na sejmie elekcyjnym 1669 poparł kandydature Michała Korybuta Wiśniowieckiego. Na sejmie konwokacyjnym 1674 wystąpił jako przeciwnik Jana Sobieskiego.
Jeden z najbogatszych magnatów Rzeczypospolitej, właściciel słynnych z przepychu rezydencji. O jego pałacu w Jeznie król Jan Kazimierz powiedział: "Wart Pac pałaca, jak pałac Paca".