Rozdział piąty
FUNKCJA USTAWODAWCZA IZBY DEPUTOWANYCH
Artykuł 73
1. Prawo inicjatywy ustawodawczej przysługuje Izbie Deputowanych i rządowi.
2. Projekty ustaw dotyczące świadczeń pieniężnych wszelkiego typu i warunków ich wypłaty są wnoszone wyłącznie przez ministra finansów po zasięgnięciu opinii Izby Obrachunkowej. W przypadku świadczeń pieniężnych obciążających budżet samorządów terytorialnych lub innych osób prawnych prawa publicznego, inicjatywa należy do właściwego ministra i ministra finansów. Projekty ustaw dotyczące świadczeń pieniężnych powinny być wnoszone oddzielnie; zamieszczanie w ustawach regulujących inne materie klauzul dotyczących świadczeń pieniężnych jest zabronione pod groźbą nieważności.
3. Żaden parlamentarny projekt ustawy, żadna poprawka ani dodatkowe postanowienie wniesione do Izby Deputowanych nie mogą zostać poddane pod dyskusję, jeżeli pociągałoby to za sobą nakłady pieniężne ze strony państwa, samorządów terytorialnych lub innych osób prawnych prawa publicznego, wydatki lub zmniejszenie ich dochodów lub majątku, związane z koniecznością wypłaty uposażeń lub świadczeń, lub zapewnieniem komukolwiek korzyści materialnych.
4. Dopuszczalne są jednak poprawki lub dodatkowe postanowienia wnoszone przez przywódcę partii lub przedstawiciela grupy parlamentarnej, zgodnie z postanowieniami art. 74 ust. 3, dotyczące projektów ustaw regulujących organizację służb publicznych i instytucji użyteczności publicznej, ogólny status funkcjonariuszy publicznych, wojskowych i funkcjonariuszy organów bezpieczeństwa, urzędników samorządów terytorialnych lub innych osób prawnych prawa publicznego oraz zatrudnionych w przedsiębiorstwach publicznych.
5. Rządowe projekty ustaw wprowadzające lokalne lub specjalne podatki lub jakiekolwiek opłaty na rzecz organizacji lub osób prawnych prawa publicznego lub prywatnego powinny uzyskać kontrasygnatę ministra koordynacji i ministra finansów.
1. Każdy projekt ustawy powinien obowiązkowo zawierać uzasadnienie; przed jego wniesieniem do Izby Deputowanych, obradującej na posiedzeniu plenarnym lub w Sekcji, może on zostać przekazany, w celu opracowania z punktu widzenia techniki legislacyjnej, obsłudze naukowej, o której mowa w art. 65 ust. 5, po jej utworzeniu zgodnie z postanowieniami Regulaminu Izby Deputowanych.
2. Projekty ustaw wniesione do Izby Deputowanych są przekazywane właściwym komisjom parlamentarnym. Po przedstawieniu sprawozdania komisji lub po upływie terminu wyznaczonego na przedstawienie takiego sprawozdania, projekty ustaw są wnoszone do Izby Deputowanych, gdzie, po upływie 3 dni, powinny zostać poddane pod dyskusję, o ile nie zostaną przez właściwego ministra określone jako pilne. Dyskusja rozpoczyna się po przedstawieniu ustnego sprawozdania przez właściwego ministra i sprawozdawców komisji.
3. Wnoszone przez deputowanych poprawki do projektów ustaw, których rozpatrywanie jest w kompetencji Zgromadzenia Plenarnego lub Sekcji Izby Deputowanych, nie są podawane pod dyskusję, jeżeli nie zostały wniesione co najmniej na dzień przed rozpoczęciem dyskusji, chyba że rząd wyrazi zgodę na dyskusję nad nimi.
4. Projekt ustawy zmieniającej postanowienia ustawy nie może stać się przedmiotem dyskusji, jeżeli uzasadnienie projektu nie zawiera pełnego tekstu przepisów, które mają być zmienione i jeżeli projekt ustawy nie zawiera pełnego nowego tekstu zmienianej ustawy.
5. Postanowienia ust. 1 obejmują również projekty ustaw, które są poddawane pod dyskusję i głosowanie podczas posiedzenia właściwej stałej komisji parlamentarnej, na zasadach określonych w Regulaminie Izby Deputowanych.
Projekt ustawy zawierający przepisy nieodnoszące się do podstawowego celu ustawy nie jest poddawany pod dyskusję.
Żadne dodatkowe postanowienia ani poprawki nie mogą być przedmiotem dyskusji, jeżeli nie mają związku z zasadniczym przedmiotem projektu ustawy.
Postanowienia dodatkowe oraz poprawki zaproponowane przez ministrów są rozpatrywane tylko, jeżeli zostały zgłoszone co najmniej 3 dni przed rozpoczęciem dyskusji na posiedzeniu plenarnym, w Sekcji, o której mowa w art. 71, lub we właściwej stałej komisji parlamentarnej, na zasadach określonych w Regulaminie.
Postanowienia dwóch poprzednich zdań dotyczą również postanowień dodatkowych i poprawek wnoszonych przez deputowanych.
W przypadkach spornych rozstrzyga Izba Deputowanych.
Deputowani, którzy nie wchodzą w skład właściwej stałej komisji parlamentarnej lub Sekcji, o której mowa w art. 71, mają prawo zabrać głos w przedmiocie założeń ustawy oraz w celu poparcia parlamentarnych projektów ustaw i postanowień dodatkowych lub poprawek, jakie zostały wniesione, na zasadach określonych w Regulaminie.
6. Raz w miesiącu, w dniu określonym w Regulaminie Izby Deputowanych, wprowadzane są do porządku dziennego i poddawane pod dyskusję w pierwszej kolejności parlamentarne projekty ustaw znajdujące się w Izbie Deputowanych.
Artykuł 75
1. Rządowe projekty ustaw wnoszone przez ministrów, a obciążające budżet, nie są poddawane pod dyskusję, jeżeli nie jest dołączona do nich opinia Generalnej Dyrekcji Księgowości Publicznej53 , określająca wydatki; jeżeli jest to parlamentarny projekt takiej ustawy, jest on przed debatą przekazywany Generalnej Dyrekcji Księgowości Publicznej, która jest obowiązana do przedstawienia opinii w ciągu 15 dni. Po upływie tego terminu parlamentarny projekt ustawy jest rozpatrywany, mimo że opinia nie została przedstawiona.
2. Podobna procedura jest stosowana w odniesieniu do poprawek, jeżeli żądają tego właściwi ministrowie. W takim przypadku Generalna Dyrekcja Księgowości Publicznej powinna przedstawić Izbie Deputowanych swoją opinię w ciągu 3 dni; jedynie wtedy, gdy opinia nie zostanie przedstawiona w określonym terminie, można przystąpić do dyskusji nad poprawkami pomimo jej braku.
3. Rządowe projekty ustaw, których przyjęcie pociągałoby za sobą wydatki lub zmniejszenie dochodów nie są poddawane pod dyskusję, jeżeli nie jest dołączona do nich specjalna opinia wskazująca sposób pokrycia wydatków, podpisana przez właściwego ministra oraz przez ministra finansów.
1. Każdy projekt ustawy jest rozpatrywany i poddawany pod głosowanie kolejno w przedmiocie założeń, artykuł po artykule i jako całość, z wyjątkiem przypadków określonych w art. 72 ust. 4.
2. Projekt ustawy, który został przyjęty w głosowaniu i który został zwrócony Izbie Deputowanych zgodnie z postanowieniami art. 42, jest rozpatrywany i poddawany pod głosowanie na posiedzeniu plenarnym Izby Deputowanych dwa razy i na dwóch różnych posiedzeniach odbywających się w odstępie co najmniej 2 dni; w takim przypadku na pierwszym posiedzeniu ma miejsce dyskusja i głosowanie w przedmiocie założeń oraz nad poszczególnymi artykułami, a na drugim posiedzeniu nad poszczególnymi artykułami i nad całością ustawy.
3. Jeżeli w trakcie debaty przyjęte zostały postanowienia dodatkowe lub poprawki, głosowanie nad całością ustawy ulega odroczeniu o 24 godziny licząc od momentu przekazania zmienionego projektu ustawy, z wyjątkiem przypadków określonych w art. 72 ust. 4.
4. Projekt ustawy określony przez rząd jako bardzo pilny jest poddawany pod głosowanie, po debacie skróconej do jednego tylko posiedzenia, na posiedzeniu planarnym Izby Deputowanych lub w Sekcji, o której mowa w art. 71, na zasadach określonych w Regulaminie Izby Deputowanych.
5. Rząd może złożyć wniosek, aby projekt ustawy o charakterze pilnym był poddany pod dyskusję podczas ograniczonej liczby posiedzeń, na zasadach określonych w Regulaminie Izby Deputowanych.
6. Przyjęcie kodeksów sądowych lub administracyjnych opracowanych przez komisje specjalne, utworzone na podstawie odrębnych ustaw, może nastąpić na posiedzeniu planarnym Izby Deputowanych w formie odrębnej ustawy zatwierdzającej te kodeksy w całości.
7. W taki sam sposób może zostać przeprowadzona kodyfikacja obowiązujących przepisów przez prostą ich klasyfikację lub przywrócenie w całości uchylonych ustaw, z wyjątkiem ustaw podatkowych.
8. [uchylony]
Artykuł 77
1. Autentyczna wykładnia ustaw należy do władzy ustawodawczej55
2. Ustawa, która nie ma wyłącznie charakteru wykładni, może wejść w życie od dnia jej ogłoszenia.