Część czwarta
POSTANOWIENIA SZCZEGÓLNE, KOŃCOWE I PRZEJŚCIOWE
Dział A
POSTANOWIENIA SZCZEGÓLNE
Artykuł 106
1. W celu utrwalenia pokoju społecznego i ochrony interesu powszechnego, państwo planuje i koordynuje działalność ekonomiczną kraju zmierzającą do ochrony ekonomicznego rozwoju wszystkich sektorów gospodarki narodowej. Państwo stosuje wszelkie środki niezbędne dla rozwoju źródeł bogactwa narodowego pochodzących z atmosfery, znajdujących się w złożach podziemnych lądowych i morskich oraz promowania rozwoju regionalnego, zwłaszcza rozbudowy gospodarki regionów górskich, wysp i obszarów przygranicznych.
2. Prywatna inicjatywa ekonomiczna nie może rozwijać się ze szkodą dla wolności i godności ludzkiej lub ze szkodą dla gospodarki narodowej.
3. Pod warunkiem zapewnienia ochrony w dziedzinie reeksportu kapitałów zagranicznych, o których mowa w art. 107, ustawa może regulować wykup przedsiębiorstw lub obowiązkowy udział państwa lub innych instytucji publicznych w tych przedsiębiorstwach, jeżeli mają one charakter monopolistyczny lub zasadnicze znaczenie dla rozwoju źródeł bogactwa narodowego, lub główny cel ich działania polega na świadczeniu usług ważnych z punku widzenia interesu społecznego.
4. Ceny wykupu lub ceny udziałów obowiązkowych przejmowanych przez państwo lub inne instytucje publiczne są określone obowiązkowo w drodze sądowej; powinny one być pełne i odpowiadać wartości przedsiębiorstwa podlegającego wykupowi lub wartości otrzymanego udziału.
5. Każdy akcjonariusz, wspólnik lub właściciel przedsiębiorstwa, które, w następstwie obowiązkowego udziału, o którym mowa w ust. 3, zostało przekazane pod kontrolę państwa lub innej instytucji kontrolowanej przez państwo, może żądać wykupu swoich udziałów w przedsiębiorstwie, zgodnie z postanowieniami ustawy.
6. Ustawa może określić część udziału w wydatkach państwa poniesionych w wyniku wykonywania prac użytecznych publicznie lub prac mających podstawowe znaczenie dla rozwoju ekonomicznego kraju, przypadającą na tych, którzy odnieśli korzyści w wyniku wykonywania tych prac.
Deklaracja wyjaśniająca
Wartość wynikająca z monopolistycznego charakteru przedsiębiorstwa nie może być utożsamiana z wartością w rozumieniu ust. 4.
Artykuł 107
1. Regulacje dotyczące kapitałów zagranicznych mające wyższą moc prawną i obowiązujące przed 21 kwietnia 1967 r. pozostają w mocy i będą stosowane w odniesieniu do importu kapitałów w przyszłości.
Jednocześnie zachowują swą moc postanowienia Tytułów od A do D działu A ustawy 25/75 "O systemie podatkowym dotyczącym statków handlowych, o wprowadzeniu opłat sprzyjających rozwojowi marynarki handlowej, o tworzeniu zagranicznych przedsiębiorstw żeglugowych i o regulacji materii z tym związanych".
2. Warunki i procedurę zmiany lub wypowiedzenia umów i aktów administracyjnych zezwalających na import kapitałów zagranicznych, niezależnie od formy, w jakiej by to następowało, zawartych lub wydanych między 21 kwietnia 1967 r. a 23 lipca 1974 r. na mocy dekretu z mocą ustawy nr 2687/1953, jak również zmiany i wypowiedzenia wszelkich umów i aktów dotyczących inwestowania kapitałów zagranicznych, z wyjątkiem dotyczących rejestracji statków pod banderą grecką, są regulowane na mocy ustawy promulgowanej w ciągu 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej Konstytucji.
1. Państwo czuwa nad warunkami życia Greków przebywających za granicą oraz podtrzymywaniem ich związków z Ojczyzną. Czuwa także nad zapewnianiem wykształcenia oraz awansu społecznego i zawodowego Greków, którzy pracują poza krajem.
2. Ustawa reguluje kwestie dotyczące powoływania, funkcjonowania i kompetencji Rady Greków z Zagranicy, która jest wyrazicielem wszystkich społeczności greckich na całym świecie.
1. Jakakolwiek zmiana treści lub postanowień testamentu, kodycylu lub aktu darowizny ustanowionych na rzecz państwa lub na cel uwzględniający interes publiczny jest zabroniona.
2. Wyjątkowo dopuszcza się postępowanie mające na celu użyteczniejsze wykorzystanie lub przeznaczenie zapisów lub darowizn, z uwzględnieniem identycznego lub innego celu związanego z interesem publicznym, które może być realizowane bądź w zakresie wskazanym przez spadkodawcę lub ofiarodawcę, bądź w zakresie szerszym, pod warunkiem, że na mocy orzeczenia sądowego rozstrzygnięto, że wola spadkodawcy lub ofiarodawcy nie może być spełniona z określonych przyczyn w całości lub w części lub że istnieje możliwość pełniejszego jej spełnienia poprzez zmianę zasad użytkowania zapisów lub darowizn, zgodnie z postanowieniami ustawy.
3. Ustawa reguluje kwestie dotyczące sporządzania krajowego rejestru i regionalnych rejestrów zapisów, rejestrowania i klasyfikacji ich dóbr, administrowania i zarządzania każdym zapisem zgodnie z wolą spadkodawcy lub ofiarodawcy oraz wszelkie inne kwestie.