MICHAŁ SERWACY WIŚNIOWIECKI, herbu własnego (1680-1744)
Marszałek sejmu
- nadzwyczajnego w Lublinie (11.VI-19.VIII.1703)
Hetman polny litewski 1702-03 i 1707-35, kasztelan wileński od 1703, hetman wielki litewski 1703-07 i od 1735, wojewoda wileński 1706-07 i od 1735 oraz kanclerz wielki litewski od 1720.
Początkowo stronnik Augusta II, lider koalicji antysapieżyńskiej na Litwie, walczył pod Olkiennikami (1700). W 1707 przeszedł na stronę Leszczyńskiego.
Po niewoli rosyjskiej (1707-09) przebywał na emigracji. Po powrocie do kraju 1716 pogodzil się ostatecznie z Augustem II, a po jego śmierci w 1733, przy pomocy rosyjskiej przeprowadził elekcję Augusta III, przy którym stał wiernie.
Był ostatnim z rodu książąt; jego pogrzeb w Wiśniczu uznano za najwspanialszy w Polsce w XVIII w. Pamiętniki Wiśniowieckiego opublikował Aleksander Przeździecki w dziele Podole, Wołyń i Ukraina (t. I, Wilno 1841).
Portret Michała Serwacego Wiśniowieckiego, XVIII w.
- Malarz nieokreślony
- olej, płótno, 221 x 121 cm
- Muzeum Narodowe w Warszawie, nr inw. 437 MNW.
zobacz też
Portret Michała Serwacego Wiśniowieckiego
- Malował François de la Croix
- olej, płótno, 143 x 112 cm
- Muzeum Narodowe w Warszawie, nr inw. MNW MP 2435.