MICHAŁ SERWACY WIŚNIOWIECKI, herbu własnego (1680-1744)

Marszałek sejmu

nadzwyczajnego w Lublinie (11.VI-19.VIII.1703)

Początkowo stronnik Augusta II, lider koalicji antysapieżyńskiej na Litwie, walczył pod Olkiennikami (1700). W 1707 przeszedł na stronę Leszczyńskiego. Po niewoli rosyjskiej (1707-09) przebywał na emigracji. Po powrocie do kraju 1716 pogodzil się ostatecznie z Augustem II, a po jego śmierci w 1733, przy pomocy rosyjskiej przeprowadził elekcję Augusta III, przy którym stał wiernie. Był ostatnim z rodu książąt; jego pogrzeb w Wiśniczu uznano za najwspanialszy w Polsce w XVIII w. Pamiętniki Wiśniowieckiego opublikował Aleksander Przeździecki w dziele Podole, Wołyń i Ukraina (t. I, Wilno 1841).

Portret Michała Serwacego Wiśniowieckiego

Malował François de la Croix

olej, płótno, 143 x 112 cm

Muzeum Narodowe w Warszawie, nr inw. MNW MP 2435.

Portret Michała Serwacego Wiśniowieckiego, XVIII w.

Malarz nieokreślony

olej, płótno, 221 x 121 cm

Muzeum Narodowe w Warszawie, nr inw. 437 MNW.